Σοφία Καραγιάννη: “Φωτο-συνέντευξη”

 

ΕDITORIAL: Η φίλη μας, Σοφία Καραγιάννη,”υπογράφει” το νέο (34ο) εξώφυλλο του περιοδικού της Κω, ενώ την ίδια ώρα μας μιλάει για τη 2η της αγάπη, μετά τους γιους της (τον Νίκο και τον Γιώργο), τη φωτογραφία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά από 17 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, έρχεται το 2003 στον τόπο καταγωγής της μητέρας της, την Κω. Απόφοιτη Αγγλικής φιλολογίας του ΑΠΘ, διδάσκει μέχρι και σήμερα (12 χρόνια) στο 1ο Γενικό Λύκειο Κω «Ιπποκράτειο».

Το 2005 έως και το 2010 ασχολείται με τα κοινά, στην Επαρχιακή Επιτροπή Πολιτισμού και το Πνευματικό Κέντρο ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου και υπεύθυνη επικοινωνίας και διοργάνωσης (μαζί με την κ. Ειρήνη Χατζηχριστοφή). Με τη φωτογραφία ασχολείται πιο συστηματικά το 2011, μέσω και της εξερεύνησης του νησιού. Από το 2012, ως μέλος ομάδας πεζοπόρων που συνδυάζουν την αγάπη τους για το νησί και την εξερεύνηση, έχει “οργώσει” την Κω, ενώ η δράση τους πρόσφατα επεκτάθηκε και εκτός νησιού.
Έκτοτε έχει παραχωρήσει φωτογραφικό υλικό του νησιού μας σε ημερολόγια, βιβλία, λευκώματα, χάρτες, τουριστικούς οδηγούς κ.α. Μάλιστα ο τελευταίος των εκδόσεων Explorer της Καθημερινής, περιλαμβάνει περισσότερες από 80 φωτογραφίες της. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις  (μεταξύ αυτών και του περιοδικού μας το 2012) και διαγωνισμούς με πιο χαρακτηριστική στιγμή, μια 1η θέση σε Πανελλήνιο διαγωνισμό με θέμα το “Δάσος”.

 

 

*Ευχαριστούμε τον κ. Λάμπρο Καρανάσιο (Adithetos Μελουργός) για την παραχώρηση της φωτογραφίας

Πότε ήταν η πρώτη σου επαφή με τη φωτογραφία-φωτογραφική κάμερα και γιατί σε κέρδισε αυτή η μορφή τέχνης;

Υπήρχε στα γονίδια. Ο μπαμπάς μου πάντοτε κρατούσε μία μηχανή ή μία κάμερα στα χέρια του. Έτσι το ίδιο έκανα κι εγώ από μικρή. Φωτογραφική μηχανή κρατούσα πάντα, όμως ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τη φωτογραφία και την όλη διαδικασία. Μέχρι που ήρθα στην Κω, ήμουν ο τύπος που απλά έστηνε τα παιδιά του σε κάθε αξιοθέατο για να τα βγάλει φωτογραφία, λειτουργούσε κυρίως, ως αναμνηστικό, όπως στους περισσότερους, νομίζω.
Η φωτογραφία με κέρδισε πραγματικά όταν συνειδητοποίησα ότι έπαψα να «κοιτάζω» και άρχισα να «βλέπω» με τη βοήθειά της.

 

 

Ξέρω ότι έχεις γυρίσει όλη την Κω με την κάμερα στα χέρια. Ο τόπος μας, πλούσιος σε θεματογραφία. Υπάρχουν θέματα/εικόνες που σε “ενεργοποιούν” περισσότερο;

Η αγάπη μου για την Κω με οδήγησε στην ανάγκη να την εξερευνήσω. Διάβασα και διαβάζω πολύ, η έρευνα με οδήγησε στην εξερεύνηση, η εξερεύνηση στην καταγραφή και αναπόφευκτα στην ανάγκη φωτογραφικής καταγραφής-αποτύπωσης. Με ενεργοποιούν θέματα που δεν έχουν φωτογραφηθεί ποτέ. Έχει, μάλλον, να κάνει με την ανακάλυψη κι όχι με τη φωτογραφία. Όταν περπατάς 4-5 ώρες ψάχνοντας να βρεις ένα ερειπωμένο εκκλησάκι από περιγραφές και τελικά το βρίσκεις, τότε νιώθεις ότι έχεις βγάλει την πιο όμορφη φωτογραφία, ακόμη κι αν βγάζεις ένα μάτσο πέτρες. Επίσης με ενεργοποιούν τ’ απρόσμενα.  Όταν προχωράς και βρίσκεις ένα σπήλαιο, για το οποίο ποτέ δεν έχεις ακούσει, ή βλέπεις δελφίνια στη θάλασσα κλπ, τότε ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος…Κι αν σου κάτσει και το “κλικ”, ε , τότε, αγγίζεις την ευτυχία.

 

 

Αν και μέσω facebook, της ιστοσελίδας σου, εκθέσεων φωτογραφίας, έχουμε πάρει μία “γεύση” της δουλειάς σου, ποια είναι η δική σου πηγή έμπνευσης;

Η Κως…Φοβερή έμπνευση να διαβάζεις Ζαρράφτη και να ακολουθείς τα βήματά του…Ή να ακολουθείς τα βήματα που χάραξαν μετά το Ζαρράφτη για σένα, ο Β. Χατζηβασιλείου, ο Μ. Μαστρογιώργης, ο Ν. Ιερομνήμων, ο Κ. Κωστογλάκης κ.ά. Νιώθω πολύ λίγη μπροστά σ’αυτά τα μεγαθήρια γνώσης, αλλά θέλω πολύ και θα προσπαθήσω να τους μοιάσω.

 

Η εξέλιξη σου φωτογραφικά έγινε μέσα από την εμπειρία ή μέσα από σχολή ή κάποια σχετικά μαθήματα; Θεωρείς κάποιο σημαντικότερο;

Στην αρχή το μόνο που, μάλλον, είχα ήταν μια καλή ματιά. Δημοσιοποιώντας τις φωτογραφίες μου άρχισα να δέχομαι πολλά θετικά σχόλια αλλά συνειδητοποίησα ότι έκανα και πάρα πολλά λάθη. Την πρώτη φορά που μου είπε κάποιος φίλος: «αν ήταν ίσιος ο ορίζοντας, θα ήταν τέλεια» δεν ήξερα τι γλώσσα μιλούσε-και φυσικά, τα πρώτα χρόνια οι φωτογραφίες μου ήταν από compact και bridge μηχανές. Άρχισα σιγά-σιγά να θέλω να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα κάθε φορά. Ναι, έχω ολοκληρώσει  ένα 3μηνο σεμινάριο για τις Βασικές Αρχές Φωτογραφίας στο iphotography και τώρα συνεχίζω με σεμινάρια για το “Πορτρέτο” και το “Μάκρο”. Επίσης, έχω φίλους που ασχολούνται πολύ και μου λύνουν απορίες. Πάντως, η φωτογραφία είναι ολόκληρη επιστήμη, και δεν τελειώνει ποτέ, συνέχεια μαθαίνεις.
Όλα είναι σημαντικά στην εξέλιξη: Πρώτα η ματιά, ο εξοπλισμός, η γνώση του αντικειμένου, η υπομονή, η διάθεση και πάνω απ’όλα η εμπειρία.

 

Υπάρχει το τέλειο φωτογραφικό καρέ; Ή όλα είναι η στιγμή που περνάει και χάνεται, όπως λέει και το τραγούδι;

Θεωρητικά, με βάση τις γνώσεις και την τεχνική, πρέπει να υπάρχει, σε κάποια θέματα τουλάχιστον. Όμως, τελικά, δεν υπάρχει τίποτα πιο υποκειμενικό από τη φωτογραφία, απόδειξη τα τελευταία χρόνια υπάρχουν φωτογραφίες που πωλούνται για εκατομμύρια δολάρια και δεν καταλαβαίνεις το γιατί. Για μένα, οι πιο σημαντικές φωτογραφίες είναι αυτές που βγάζουν συναίσθημα, που έχουν μια ιστορία να διηγηθούν, αλλά κι αυτές που αναφέρεις, που δηλαδή περιλαμβάνουν μια μοναδική στιγμή που αν δεν προλάβεις να την απαθανατίσεις με το «κλικ» σου, το άλλο λεπτό χάνεται.

 

Ποια είναι τα επόμενα άμεσα σχέδια σου και οι στόχοι σου, σχετικά με τη φωτογραφία; (έκθεση, βιβλίο κ.τ.λ.)

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να δηλώσω ότι δεν είμαι και δεν το «παίζω» φωτογράφος. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά, και δεν έχω πάρει ποτέ ένα ευρώ για την παραχώρηση των φωτογραφιών μου. Ο μοναδικός μου στόχος κι ελπίζω να είναι κατανοητό αυτό, είναι να προβάλω την Κω, να μοιραστώ τις ομορφιές της με όλον τον κόσμο, να αφυπνίσω τους νέους να ασχολούνται με τον τόπο τους, τη φύση και το περιβάλλον και να δουν όλοι την Κω μέσα από τα δικά μου μάτια.
Το μόνο που μπορώ να σχεδιάσω είναι να γίνω καλύτερη σ’αυτό που κάνω κι από κει και πέρα ανοίγονται πολλοί δρόμοι και υπάρχουν προτάσεις και συζητήσεις, όμως ακόμη δε νιώθω αρκετά ώριμη φωτογραφικά για να κάνω το πρώτο δικό μου βήμα. Ελπίζω κάποια στιγμή να γίνει κι αυτό, εννοώ μία δική μου έκθεση ή ένα δικό μου λεύκωμα. Επίσης, προσπαθώ να βάλω τη φωτογραφία στο σχολείο κι έτσι από πέρυσι εκτός από αγγλικά διδάσκω και την αγάπη μου για τη φωτογραφία στο λύκειο και θα ήθελα να συνεχίσω να το κάνω γιατί τα παιδιά δείχνουν γνήσιο ενδιαφέρον.

 

Που μπορούν να θαυμάζουν οι φίλοι μας, δείγματα της τρομερής δουλειάς σου;

 

Η δουλειά μου έχει γίνει γνωστή στον κόσμο της Κω και όχι μόνο, από τη φωτογραφική μου σελίδα στο facebook https://www.facebook.com/pages/Photography-by-Sophia-Karagianni/322903541096279

 

Επίσης, προσπαθώ να οργανώσω τη δουλειά μου λίγο και γράφω σ’ ένα blog θέματα που αφορούν στην Κω μόνο, συνδυάζοντας τις φωτογραφίες μου με κείμενο. http://photographybysophiakaragianni.blogspot.gr/

 

Και φυσικά υπάρχει η μεγάλη δύναμη του google earth και του panoramio, όπου είναι απίστευτη η εμβέλεια που μπορεί να έχουν απλές φωτογραφίες από τον τόπο σου. http://www.panoramio.com/user/6522978

 

 

ΠΗΓΗ: “ΝΗΣΟΣ ΚΩΣ” Τ34