Home / ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ  / ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ  / ”Χαμογελώ, μα δεν γελώ” – Το νέο άρθρο του Βασίλη Βογιατζή στο nisoskos.gr

”Χαμογελώ, μα δεν γελώ” – Το νέο άρθρο του Βασίλη Βογιατζή στο nisoskos.gr

«Και είναι μεγάλη διαφορά. Τον μακιγιάρω τον καημό , να φιγουράρει η χαρά» , λέει σε ένα τραγούδι του ο μεγάλος Χατζής. Πόση αλήθεια μπορεί να συμπυκνώνεται σε μια πρόταση άραγε;

 

 

Ελλάδα 2016. Εκεί, που κάθε φορά λες στον εαυτό σου , ότι πιάσαμε πάτο , οι αγαπημένοι μας κυβερνώντες , βρίσκουν συνεχώς νέους τρόπους να μας διαψεύδουν. Ο Αλέξης , αυτός ο ηγέτης που θα άλλαζε τον κόσμο , κατέληξε να μας αλλάζει τα φώτα , μέρα και νύχτα.

 

 

Με βασική επιχειρηματολογία , «δεν μας φτύνουν  αλλά βρέχει»  και «οι θυσίες του ελληνικού λαού ,δεν θα πάνε χαμένες» , οι αγαπημένοι μας βουλευτές , αφού εξαίρεσαν εαυτούς , από το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο-ταφόπλακα του επιχειρείν , κατηγορούν τους κακούς ξένους για όλα τα δεινά μας.

 

 

Βέβαια , η ελληνική πολιτική σκηνή , πάντα σου δίνει λόγους για να χαμογελάς.Με τα χάλια σου κυρίως , διότι οι πολιτευτές που βρίσκονται στο κοινοβούλιο είναι προϊόν δικών σου αποφάσεων.Τρομακτικό ε; Να συνειδητοποιείς ότι , ούτε μας ψεκάζουν , ούτε υπάρχει μια παγκόσμια συνωμοσία να μας εξαφανίσουν από το χάρτη. Απλά είμαστε τενεκέδες ξεγάνωτοι. Όταν χωνέψεις ότι το «σύστημα» , ούτε κάτι απρόσωπο είναι , ούτε κάτι σκιώδες , αλλά εμείς που εκλέγομαι αυτούς , που ξεσκίζουν εμάς , αλλά δεν αγγίζουν τους εαυτούς τους , πραγματικά δεν είναι τόσο συνταρακτικό.Περισσότερο λυτρωτικό θα έλεγα.

 

 

Χαμογελώ λοιπόν , γιατί στην Ελλάδα είμαστε , και το ξέρετε το ρητό με τις απόψεις , οπότε σίγουρα θα έχετε βρεθεί σε μια ομήγυρη , όπου τουλάχιστον ένας , με ύφος χιλίων καρδιναλίων , συνήθως άνω των 45 , θα πει , ότι δεν ψήφισε την τωρινή κυβέρνηση. Βέβαια , όταν η κουβέντα πάει στο τι ψήφιζε τόσα χρόνια , με μια ντρίπλα «αλά Ζινταν» , θα στο γυρίσει , στα ποδόσφαιρα και στην Γιουροβίζιον. Είπαμε. Το «σύστημα».

 

 

Χαμογελώ και με τον αξιαγάπητο Κυργιάκο (σκόπιμα το έχω γράψει έτσι , γιατί δηλαδή ο Βαρουφάκης με το ένα «ν» καλύτερος είναι;) , αυτό το λαμπρό αγόρι , που θα φέρει την άνοιξη , -όχι την πολιτική , αυτή την έφερε άλλος- και θα έρθουν καλύτερες μέρες on the whole που θα έλεγε και ο ίδιος , με τα εκφραστικά του μάτια να σε κοιτούν , ενώ εσύ βλέπεις μέσα τους την άβυσσο. Ο Κυργιάκος ξέρει , γιατί ο Κυργιάκος , είναι το καλύτερο βιογραφικό της χώρας.

 

 

 

Χαμογελώ γιατί όλες οι πολιτικές παρατάξεις , έχουν δείξει το σθένος τους σε αυτή την χρονική συγκυρία και έχουν την ευθιξία και παραιτούνται των προνομίων τους , εναρμονισμένοι με την παπάτζα «οι θυσίες του ελληνικού λαού ,δεν θα πάνε χαμένες». Εντάξει όχι ακριβώς ,αλλά ξέρετε τώρα. Μπορεί να έχουν καμιά 15αριά άτομα επιστημονικό προσωπικό , αυτοκίνητα , εκτός έδρας και τα συναφή , αλλά το κάνουν γιατί νομοθετούν και μεταρρυθμίζουν. Γελάνε και οι πέτρες.

 

Και φτάνουμε σε εσένα και έμενα φίλτατε αναγνώστη. Εμείς τι κάνουμε για όλα αυτά; Εκτός από τουμπεκί ψιλοκομμένο , τίποτα. Έχει Τρίτη-Τετάρτη Τσου Λου ,Πέμπτη Ουέφα , κάτι XFactor , λίγο να βγεις για κανένα καφέ , «γιατί τον καφέ δεν θα μας τον κόψουν» , δεν μας βγαίνει και ο χρόνος βλέπεις.

 

 

Δεν σε αδικώ όμως καλέ μου αναγνώστη. Τα έφαγες τα χαστούκια σου την τελευταία φορά με τον Αλέξη και λες που να τρέχω τώρα να αλλάζω τον κόσμο.Τι και αν έχουμε ανεργία 27% , εργασιακό Μεσαίωνα και το επιχειρείν είναι πλέον ένα άγνωστο απαρέμφατο.Το απαρέμφατο υπάρχει στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου κυρίως ως βοηθητικό στοιχείο για το σχηματισμό χρόνων των ρημάτων. Όπως στα ελληνικά σημαίνει το “αφανέρωτο” ή “αδήλωτο” επειδή δεν δηλώνει πρόσωπο και αριθμό, στις περισσότερες λατινογενείς γλώσσες έχει κρατήσει τη ρίζα του infinitivo, που αποδίδει νοηματικά την ίδια αοριστία.Ό,τι ακριβώς ισχύει και με τις επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Φοβάσαι μην ξυπνήσει στραβά ο Κατρούγκαλος και αρχίσει να νομοθετεί.

 

Και κάπου εκεί είναι , που πρέπει να αποφασίσουμε τι στο διάολο θα κάνουμε με τις ζωές μας. Τα πράγματα είναι άσχημα , όχι λόγω συνθηκών , αλλά λόγω της στάσης μας προς αυτά. Έχω την εντύπωση , ότι αρχίζουμε να συνηθίζουμε την μιζέρια και την κατήφεια. Κλειδωμένοι στα σπίτια μας , μπροστά στα χαζοκούτια , θάψαμε τα τσεκούρια του πολέμου κάτω από το στρώμα , μαζί με τις οικονομίες μας. Πόλεμος και ειρήνη σε αρμονία.

 

Αν δεν μπούμε στην διαδικασία να αρνηθούμε τους ρόλους που μας έδωσαν , να μην συμβιβαστούμε με την εξαθλίωση που μας επιβάλλουν , τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα.

 

Η διαφορά της θεωρίας από την πράξη , είναι πολύ μικρή στην θεωρία , αλλά πολύ μεγάλη στην πράξη. Είναι δύσκολο και να αντιδράσεις και να βρεις συμπαραστάτες.Στις μέρες μας το φυσιολογικό προκαλεί αμηχανία.Είμαστε εξόριστοι στον αμπαλαρισμένο κόσμο του δήθεν. Έχω μια πρόταση να σου κάνω , φίλε αναγνώστη. Ξεκίνα να κάνεις το αυτονόητο. Σκότωσε τον μαλάκα που κρύβεις μέσα σου.